«Κάθε παιδί έχει δικαίωμα στη δημόσια παιδεία»

mathiteskatalipsiprosfyges

Το ζήτημα της ένταξης των προσφυγόπουλων στα δημόσια σχολεία έχει αναδειχθεί σε μείζον ζήτημα της πολιτικής και κοινωνικής αντιπαράθεσης για το προσφυγικό, και σε βασικό επίδικο για την Αριστερά και το αντιρατσιστικό κίνημα απέναντι σε «αγανακτισμένους γονείς» που βάζουν λουκέτα σε σχολεία ή βγάζουν μισαλλόδοξες και ρατσιστικές ανακοινώσεις. Τι λένε όμως οι ίδιοι οι μαθητές-τριες; Για αυτό ρωτήσαμε δύο μαθήτριες Λυκείου –την Κατερίνα Καλλέργη (μαθήτρια Γ’ Λυκείου) και την Τόνια Μαρκατσέλη (μαθήτρια Α’ Λυκείου)– που συμμετέχουν στο αντιρατσιστικό κίνημα, να μας πουν τη δική τους γνώμη. Τις ερωτήσεις έκανε ο Χρήστος Σταυρακάκης.

Πώς βλέ­πε­τε την έντα­ξη των προ­σφυ­γό­που­λων στα δη­μό­σια σχο­λεία;

Κα­τε­ρί­να: Θεωρώ πως κάθε παιδί έχει δι­καί­ω­μα στην δη­μό­σια και δω­ρε­άν παι­δεία. Η έντα­ξη των προ­σφύ­γων στην ελ­λη­νι­κή εκ­παί­δευ­ση πρέ­πει να αφορά και τους ενη­λί­κους, όχι μόνο τα παι­διά. Θα μπο­ρού­σε κα­νείς να πει πως και αυτό που γί­νε­ται είναι ένα καλό βήμα, αλλά θεωρώ πως, πρώ­τον, το γε­γο­νός ότι θα είναι σε ξε­χω­ρι­στά τμή­μα­τα θα τα απο­μα­κρύ­νει από την ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία και πως, δεύ­τε­ρον, χρειά­ζο­νται πολ­λές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις στην παι­δεία για να κα­τα­φέ­ρει να δε­χθεί όχι μόνο τα προ­σφυ­γό­που­λα αλλά και όλους/ες τους μα­θη­τές/τριες.

Τόνια: Προ­σω­πι­κά θεωρώ αυ­το­νό­η­τη την έντα­ξή τους στα δη­μό­σια σχο­λεία, καθώς αυτά τα παι­διά έχουν στε­ρη­θεί τα βα­σι­κά δι­καιώ­μα­τα και ανά­γκες στη ζωή τους. Η ταύ­τι­ση αυτών των παι­διών με το «οι πρό­σφυ­γες που μας κου­βα­λή­θη­καν στα καλά κα­θού­με­να» τους στε­ρεί από ένα τόσο ση­μα­ντι­κό αγαθό, όπως είναι το σχο­λείο, κά­νο­ντάς τα να ξε­χά­σουν πως ζουν την πιο όμορ­φη ηλι­κία της ζωής τους, δε­δο­μέ­νων των φρι­κα­λε­ο­τή­των του πο­λέ­μου που έζη­σαν. Τα παι­διά αυτά πρέ­πει σε κάθε πε­ρί­πτω­ση να έχουν πρό­σβα­ση στα δη­μό­σια σχο­λεία και για ψυ­χο­λο­γι­κούς λό­γους και για επι­μορ­φω­τι­κούς, αφού η δια­μο­νή τους είναι επ’ αό­ρι­στον λόγω των συμ­φω­νιών που έχουν συ­να­φθεί το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα. Οφεί­λουν να προ­σπα­θή­σουν -και οφεί­λου­με να τους βοη­θή­σου­με- να πε­τύ­χουν τους στό­χους τους και να χτί­σουν μια νέα ζωή.

Τι πι­στεύ­ε­τε για τη ρα­τσι­στι­κή αντι­με­τώ­πι­ση δια­φό­ρων γο­νιών απέ­να­ντι σε αυτά τα παι­διά;

Κα­τε­ρί­να: Οποια­δή­πο­τε ρα­τσι­στι­κή επί­θε­ση είναι το πρό­σω­πο μιας κοι­νω­νί­ας που σα­πί­ζει, πόσο μάλ­λον όταν απευ­θύ­νε­ται σε παι­διά. Πι­στεύω πως οι ρα­τσι­στι­κές ομά­δες έκα­ναν πολύ καλή δου­λειά καθώς κα­τά­φε­ραν να κά­νουν τους εν δυ­νά­μει φα­σί­στες, φα­σί­στες εν μια νυκτί. Το χει­ρό­τε­ρο είναι πως όλο αυτό έγινε στο όνομα των παι­διών τους και της υγεί­ας τους. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα η πο­λυ­πο­λι­τι­σμι­κή παι­δεία είναι η κα­λύ­τε­ρη λύση και η αλ­λη­λεγ­γύη το με­γα­λύ­τε­ρο μά­θη­μα. Τα παι­διά κιν­δυ­νεύ­ουν πιο πολύ να «μο­λυν­θούν» από τον φα­σι­σμό των γο­νιών τους παρά από τα προ­σφυ­γό­που­λα.

Τόνια: Θα χα­ρα­κτή­ρι­ζα τη ρα­τσι­στι­κή αντι­με­τώ­πι­ση των γο­νιών (τύπου Δ.Σ Ωραιό­κα­στρου, Φι­λιπ­πιά­δας και συ­νε­χί­ζει το γαϊ­τα­νά­κι) απέ­να­ντι στα προ­σφυ­γό­που­λα ως απο­λύ­τως αι­σχρή. Δεν μπο­ρεί αυτοί οι άν­θρω­ποι να συ­γκι­νού­νται στο άκου­σμα της γε­νο­κτο­νί­ας του Πό­ντου, στη Μι­κρα­σια­τι­κή Κα­τα­στρο­φή, στα «ρεύ­μα­τα» Ελ­λή­νων με­τα­να­στών-προ­σφύ­γων στην Αμε­ρι­κή, τη Γερ­μα­νία και την Αυ­στρα­λία κατά τον 20ό αιώνα ενώ πα­ράλ­λη­λα η στάση τους προς τους συ­ναν­θρώ­πους τους και θύ­μα­τα των ιμπε­ρια­λι­στι­κών πο­λέ­μων να είναι αδιά­φο­ρη, απάν­θρω­πη και εχθρι­κή. Γιατί τε­λι­κά οι άν­θρω­ποι ξε­χνά­νε. Ξε­χνά­νε ότι οι παπ­πού­δες τους είχαν βρε­θεί στην ίδια ακρι­βώς θέση. Πε­ρί­ερ­γο πόσο μας τυ­φλώ­νει ο ρα­τσι­σμός τε­λι­κά και ακόμα πιο πε­ρί­ερ­γο πως αύριο μπο­ρεί να βρε­θού­με πάλι εμείς στην θέση τους και να έχου­με πα­ρό­μοια αντι­με­τώ­πι­ση, στε­ρη­μέ­νοι ακόμα και από το πιο ση­μα­ντι­κό αγαθό, την εκ­παί­δευ­ση. Όπως οι Έλ­λη­νες, οι Αλ­βα­νοί και οι Ου­κρα­νοί θέ­λουν να δουν το παιδί τους να δια­πρέ­πει, έτσι και οι Σύροι το χρειά­ζο­νται το ίδιο, γιατί μόνο με την αλ­λη­λεγ­γύη μας, όλοι και όλες μαζί θα κα­τα­φέ­ρου­με να τσα­κί­σου­με την απει­λή του ιμπε­ρια­λι­σμού και του πο­λέ­μου.

Πώς μπο­ρούν να απα­ντή­σουν οι μα­θη­τές/τριες στα σχο­λεία και ποιες πρω­το­βου­λί­ες μπο­ρούν να πά­ρουν;

Κα­τε­ρί­να: Πρώτα από όλα πρέ­πει να κα­τα­λά­βου­με πως το να διεκ­δι­κή­σου­με δη­μό­σια και δω­ρε­άν παι­δεία για τους πρό­σφυ­γες ση­μαί­νει πως διεκ­δι­κού­με δη­μό­σια και δω­ρε­άν παι­δεία και για τους ντό­πιους. Η μόνη απά­ντη­ση είναι να απαι­τή­σου­με την έντα­ξη όλων των παι­διών στα δη­μό­σια σχο­λεία και ταυ­τό­χρο­να τη βελ­τί­ω­ση της δη­μό­σιας παι­δεί­ας. Τα σχο­λεία καθ’ αυτά πρέ­πει να κα­τα­φέ­ρουν να απα­ντή­σουν στις ρα­τσι­στι­κές από­ψεις που μπο­ρεί να έχουν κά­ποιοι μα­θη­τές και να απαι­τή­σουν ορ­γα­νω­μέ­να την έντα­ξη των προ­σφυ­γό­που­λων στα σχο­λεία. Πρέ­πει μα­θη­τές/τριες ντό­πιοι, με­τα­νά­στες/στριες και πρό­σφυ­γες να αγω­νι­στού­με για δη­μό­σια και δω­ρε­άν παι­δεία για όλους.

Τόνια: Οι μα­θη­τές και οι μα­θή­τριες νιώ­θουν αδύ­να­μοι και πως δεν μπο­ρούν να δρά­σουν για να βοη­θή­σουν τους συ­νο­μη­λί­κους τους, και βέ­βαια έχουν συμ­βά­λει και τα ΜΜΕ στην εντύ­πω­ση αυτή, καθώς άτυπα προ­ω­θούν τις ρα­τσι­στι­κές συ­μπε­ρι­φο­ρές και ούτε ανα­φο­ρά δεν κά­νουν στις αλ­λη­λέγ­γυ­ες δρά­σεις. Μέσω των κα­τα­λή­ψε­ων στα σχο­λεία, των πα­νελ­λα­δι­κών μα­θη­τι­κών πο­ρειών απαι­τώ­ντας «μα­θη­τι­κό άσυλο» για τα προ­σφυ­γό­που­λα, των εκ­δη­λώ­σε­ων, ερ­γα­στη­ρί­ων και συ­ζη­τή­σε­ων οι μα­θη­τές/τριες μπο­ρού­με να παί­ξου­με κα­θο­ρι­στι­κό ρόλο αν πα­ρα­κι­νη­θεί ο κα­θέ­νας μας ηθικά και πρα­κτι­κά. Δεν πρέ­πει να τους επι­τρέ­ψου­με να συ­νε­χί­ζουν να παί­ζουν το μέλ­λον το δικό μας και των παι­διών αυτών για δικά τους συμ­φέ­ρο­ντα. Όλοι και όλες έχου­με δι­καί­ω­μα στην παι­δεία και στη δυ­να­τό­τη­τα να ονει­ρευό­μα­στε ένα κα­λύ­τε­ρο αύριο κι αυτό θα επι­τευ­χθεί μόνο αν όλοι μαζί ενω­θού­με σαν μια γρο­θιά και πα­λέ­ψου­με χωρίς κα­νέ­ναν φόβο. Ναι, μπο­ρεί να χά­σου­με έναν πε­ρί­πα­το, αλλά εδώ κο­ντεύ­ου­με να χά­σου­με το μέλ­λον.

πηγή : rproject.gr


λέξεις κλειδιά:

αφήστε το σχόλιό σας

κατηγορίες